مصاحبه اندیشه آزاد با  اعضای آخرین شورای صنفی دانشگاه

ایام تعطیلات نوروز و چند روز پیش از آن برای من مجالی بود تا بتوانم با تعدادی از اعضای شورای مرکزی و فعالان دوره پنجم شورای صنفی ملاقات و از نزدیک گفتگو کنم .اگر ایام تعطیل به واسطه بازگشت از نشست سیاسی انجمنهای اسلامی در پردیس قم دانشگاه تهران به زاهدان جهت دفاع از خود در کمیته انضباطی دانشجویان دانشگاه بر من سخت شد اما در بازگشت به تهران فرصت آن را یافتم که در سه دیدار جداگانه مصاحبه هایی را با این عزیزان ترتیب دهم که حاصل آن چیزی است که در ادامه میخوانید.

مصاحبه با فعالان دوره پنجم و ششم شورای صنفی دانشجویان

اسدی و طریقتی را نخست 27 اسفند در پارک لاله تهران ملاقات کردم .گرچه پیش از این هم بارها طریقتی را به عنوان دانشجوی فیزیک و اسدی را به عنوان شخصیتی جالب و بسیار شوخ در دانشگاه میشناختم .اما گفتگو با این دو بر سر آنچه از دست داده ایم و یا آنچه که بود  و با تجدید خاطره ای که این دو از شورای پنجم یا " شورایی که بسته شد" و شورای ششم "شورایی که هیچ گاه آغاز نشد" مهم می نمود. طریقتی دوران خدمت وظیفه خود را در تهران میگذراند و اسدی دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی مالک اشتر تهران است بنابراین پیدا کردن این دو کار چندان سختی نبود به نحوی که در ساعات آغازین شب پیاده خود را از محل کارم در خیابان لاله زار جنوبی تهران تا انقلاب ،خیابانی که متعلق به ما دانشجویان است رساندم و کمی بعد در پارک لاله گفتگویی بین ما به عنوان دو نسل از دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان آغاز شد که در زیر می خوانید.

- در ابتدا ضمن یک توضیح کوتاه پیرامون کلیت شورای صنفی و سوابق آن در دانشگاه بگویید.

طریقتی: اگر بخواهیم ریشه شورای صنفی را بیابیم برمیگردد به زمانی که برخی از کسانی که در دوران دانشجویی خود عضو کنفدراسیون دانشجویان ایران در خارج از کشور بودند دردوران دوم خرداد و درون وزارت علوم به این نتیجه رسیدند که تشکلی ایجاد کنند که ویژگی های آنزمان را داشته باشد چرا که  نمی توانستند به تشکلهای موجود امید وار باشند د.این بود که شورای صنفی از همان سال 76  در دانشگاه های کشور پا گرفت .

- آقای اسدی اخیرا اتهامات چندی علیه شورای صنفی پنجم و دبیر اول و دوم آن مطرح است.از جمله اینکه شخص دکتر اکبری از موارد فساد اخلاقی سخن به میان آورده اند. در این زمینه چه پاسخی دارید؟

اسدی: ببینید در غیاب ما حرفهای زیادی میتوانند بگویند ولی آیا در حضور خود افراد هم میشود چنین ادعاهایی را کرد؟مثلا من به خاطر دارم که یک زمانی دنبال این بودند که از آقای سراج بهانه بگیرند و حتی او را با موتر تعقیب میکردند .اما حداکثر اشکالی که میتوانستند از او بگیرند این بود که روزی یک نخ سیگار می کشید.

- دکتر اکبری در آخرین موضع گیری خودشان اعلام کردند که بارها و بارها اعضای شورا به من مراجعه و از من میخواستند که نسبت به حضور دو نفر که در تشکیلات مشکل ساز هستند اقدام کنم .شما چه می گویید؟

اسدی: این حرف اصلا قابل استناد نیست.مسائل تشکلها به خودشان مربوط میشود. اگر دو نفر مشکل دارند ،بقیه میتوانند رای گیری کنندو آنها را عزل کنند.اصلا چرا کسانی که این حرفها را مطرح میکنند ، مدرک رو نمی کنند و اسم نمی آورند؟

- البته من هم در پاسخ ایشان ،ضمن بیان بیان اینکه این اتهامات غیر قابل اثبات و کذب محض است .اعلام کردم که حاضریم با دعوت از دو تن از اعضای برجسته شورا،آقایان سراج و صفاکیش جلسه پرسش و پاسخ یا تریبون آزاد گذاشته شود که با حضور خودشان  این مسائل مطرح شود  و نه اینکه پشت سر دو دانشجوی فارغ التحصیل موضع گیری کنند.که ایشان پاسخ دادند : این دو برای دانشگاه سم اند و ورود یکی شان به دانشگاه ممنوع است.

شما در این رابطه چه می گویید؟

طریقتی: این موضوع که آقای سراج ممنوع الورود به دانشگاه است درست ،اصلا ایشان ممنوع الورود به استان هستند. ولی آیا مجرم بودند؟ ایشان رتبه کنکور ارشدشان 2 بود که اول اعلام کردند 150 و بعد مشخص شد تک رقمی بوده والان هم دانشجوی ارشد تاریخ دانشگاه تهران هستند و دانشجوی دکتر ظریفیان معاون دانشجوی و فرهنگی سابق وزارت علوم هستند.

من مدتی پیش تماس با ایشان گرفتم گویا ایران نبودند؟

طریقتی: بله اگر چنین کسی به قول دکتر اکبری ممنوع الورود است با این حساب باید ممنوع الخروج از کشور هم باشد در حالیکه ایشان تا همین چند روز پیش مسافرت دانشجویی به تایلند داشتند و تازه هم از سفر برگشته اند.

- شما کادر مرکزی شورا چگونه ارزیابی میکنید؟

اسدی: من نظرم اینست که دیگر چنین شورایی تکرار نخواهد شد.حتی اگر هم شما بتوانید دو.باره شورا را برپا کنید که من بعید میدانم بشود نمی توانید این چنین آدم های هم فکر و همسویی را گرد آم بیاورید که فارغ ازتعصبات دانشکده ای و رشته ای و قومی فعالیت کنند.

- عملکرد شورا در دوره های قبل چگونه بود؟

اسدی: ما دوره پنجم بودیم دوره اول و دوم در سالهای 77تا 79 آقای کاوه نظری دبیر اول شد.

دوره سوم سال 80-79 آقای نوذر صفری بود و دوره چهارم هم  81-80 بود که آقای منوچهر علی نژاد  دبیر شدند.در این سالها یا وحدت و هم دلی نبود و یا اینکه اعضای شورا دنبال مسائل شخصی بودند یکی امتیاز مخابرات دانشگاه را می گرفت یکی بوفه و کسی به فکر دانشجو نبود.

- حمایت دانشجویان را پس از بروز درگیری های انضباطی چگونه دیدید؟

اسدی: من واقعا  از این موضوع گله مندم . من خاطرم هست همان کسانی که میلاد سراج را حمایت می کردندو او خودش را برای آنها وقف کرده بود پشتش را خالی کردند و وقتی به دانشگاه قزوین تبعید شد  با تمسخر از او یاد میکردند.

-دانشگاه را چگونه ارزیابی می کنید؟

طریقتی :در حق ما ظلم کردند.طبق قانون می بایست دانشگاه برای هر کدام ارز دانشجویانش که دادگاه داشته باشنمد وکیل بگیرد.من یادم هست که یم بار فردی را به جرم قتل عمد در خوابگاه گرفتند و دانشگاه برایش وکیل گرفت.اما برای آقای سراج دانشگاه در دادگاه انقلاب وکیل نفرستاد،اما چون ایشان عضو جبهه مشارکت بود آنها تماس گرفتند که ما از تهران وکیل بفرستیم و در نهایت هم وکلایی در زاهدان از ایشان دفاع کردند و تبرئه شد.

- پس از صدور این احکام شورا چه کرد؟

طریقتی: ما دوباره رای گیری کردیم و شورای مرکزی جدید تشکیل شد.

سال 83 هم من آقای طریقتی مهدی دانش نظر و خانم کردی نزاد بودیم که انتخابات را برگزار کردیم که دانشگاه اعلام کرد انتخابات به حد نصاب نرسیده و آراء  را باطل کرد.در حالیکه من یادم هست  فقط در دانشکده مهندسی نفر اول 150 رای آورده بود.یا  مثلا در انتخابات دوره قبل نفر اول مهندسی 22 رای آورده بود.

در سال 84 هم انتخابات را برگزار کردیم که گفتند به حد نصاب نرسیده ولی تا جایی که من اطلاع دارم نفر اول 700 رای آورده بود که آمار بسیار بالایی بود.

- چه بلایی بر سر دفتر و امکانات شورا آمد؟

اسدی: بعد از آقای سراج من چون دفتردار بودم و تمام نامه ها از زیر دست من در می آمد کپی یرخی سندها را نگه داشتم .ولی مدارک در زونکن های انجمن موجود بود و گمان میکنم هنوز هم باشد.

- تا جایی که من میدانم دانشگاه دفاتر شورا به دیگر تشکلها  واگذار کرده است.

اسدی: اطلاع ندارم ولی فکر می کنم آقای فاضل مدیر امور دانشجویی اسناد را در اختیار داشته باشد.

بعد از ماجراهای سال 82 و 83 شما ودیگر اعضای شورای مرکزی چه کردید؟

طریقتی:بچه اکثرا جذب فعالیتهای علمی شدند .برخی ها هم مثل آقای صفاکیش چون حذف ترم و تعلیق بودند عملا حذف سیاسی شدند و نمی توانستند کاری بکنند.ولی همگی در زمینه علمی موفق بودند.

مثلا از بچه های ما سه نفر دانشجوی شیمی بودن آقای باوفا آقای فاتحی و تیمور تاش که اینها هر سه رتبه زیر 20 کنکورکارشناسی ارشد شدند.

اسدی: من خودم چون آدمی نبودم که از فعالیت های جمعی دست بکشم وارد انجمن علمی مکانیک شدم و در سال 83 انجمن را احیا کردیم توانستیم دو شماره از نشریه تخصصی گام اول را منتشر کنیم که من در شماره 6 ام مدیر مسئول و در شماره 7 ام هم مدیر مسئول و هم سردبیر بودم.علاوه برر این نماینده کمیسون علمی استان در مجمع مرکزی سازمان ملی جوانان کشور در سالهای 84و 85 بودم.

یا آقای مجتبی محمودی سردبیر نشریهع ساختار انجمن علمی عمران بود.

طریقتی:بچه های شورا یک برهه نشریه تخصص با جذب بهترین اساتید دانشگاه که الان هیچ کدام هم نیستند به نام آکوا تدوین کردند که وزارت علوم استقبال زیادی کرد اما همکاری مسئولین وجود نداشت و تعطیل شد.

اسدی:این که بگویند اعضای شورا فلان بودند و فلان کذب است وگرنه آقای سراج شاگرد اول گروه تاریخ بود ،من خودم داانشجوی کارشناسی ارشد هوافضای دانشگاه صنعتی مالک اشتر هستم.خانم کردی نژاد تهران ارشد می خواند.

اگر قرار بود که اتهامات مسئولین دانشگاه صحت داشته باشد آقای صفاکیش یا سراج الان حذف شده بودند.در حالیکه صفاکیش الان در سازمان انرژی اتمی کار میکند که بیشترین سخت گیری ها را در جذب نیرو دارد.

حرف آخرتان برای دانشجویان چیست؟

گرچه بعید میدانم شورا دوباره تشکیل شود اما به هر حال باز هم تاکید میکنم آن شورا تکرار نخواهد شد.شورایی که یک ترم چهارده هزار ساعت کاردانشجویی را به دانشگاه می بخشد و هم و غم اش مشکلات دانشجو باشد.شورایی که اعضای آن مثل آقای سراج هم عضو انجمن باشد و هم در شورا فعالیت کند و هم در عرصه علمی موفق باشد.من بعید میدانم اما برای شما آرزوی موفقیت میکنم که بتوانید شورایی بدور از مسائل سیاسی و. حاشیه ای تشکیل دهید و در کارتان موفق باشید.